Little brother…
I have always dreamed about little brother. I don’t know why my parents haven’t ever thought about having one more child. The life wasn’t happy for me; I was alone. There was nobody next to me whom I could tell my secrets, share my thoughts, just speak or take care of. I needed somebody who would be proud of his elder sister, who would respect and love me.
It’s very hard to live without brother, especially little brother. Especially the brother as you are; small, intelligent, handsome, proud as I am.
I will never forget the dat I first met you. I will never forget the days without you.
I have always dreamed about having brother. I am so happy. Now I have you.
Մի քիչ հրաբուխների մասին…
Հրաբուխ…
Բնության բազում հրաշքներից մեկը, որ հաճախ բազմաթիվ ավերածությունների և ահռելի աղետների հետևանք է դառնում:
Դու կարծես հրաբուխ լինես, գիտե՞ս…
Երբ լսում եմ քո անունը, հրաբուխ եմ պատկերացնում: Դե դու էլ հրաբխի պես անկայուն ես և հանկարծ կարող ես պոռթկալ…
Հետաքրքիր է, չէ՞, քեզ ոչ ոք հրաբխի հետ ոչ ոք չի համեմատել: Բոլորի համար դու աստվածային գեղեցկություն ունես, խելքը, որ ոչ ոք չունի և աշխարհում ամենատաղանդավորն ես:
Բայց երբ <<ժայթքում>> ես, արժե մոռանալ աշխարհում ամեն ինչ, փակել ականջներն ու չլսել ոչինչ…
Միայն նայել հրաբխի խառնարան հիշեցնող տղայի բերանին ու չզգալ ոչինչ…
Դե միայն այն, որ լավայից սիրտս ջարդուփշուր է լինում…
Ջանս…
Ես սիրում եմ քեզ…
Սիրում եմ…ու վերջ…
Բացատրեմ` ինչո՞ւ…Բայց եթե բացատրեմ, իմ սերն անիմաստ կլինի:
Սիրում եմ աչուկներդ` կանաչ, ինչպես լուսակրի պայծառ լույսը: Ու երբ նայում ես ինձ` հավատա, ես կորչում եմ դրանց <<Կանաչության>> մեջ:
Ի դեպ, քիթդ էլ եմ սիրում, բայց այն այնքան էլ հայկական չէ: Երբեմն ուզում եմ հարցնել` Ջանս, դու հայ ե՞ս…
Բայց չեմ համարձակվում. այնպես կնայես, որ կմոռանամ` ես հա՞յ եմ, թե՞ ոչ:
Քեզ այնքան դժվար է հաճոյանալ. եթե նեղացար` վերջ, մինչև <<բարիշենք>> կանցնի մեկ ամիս:
Ջանս, ես նույնիսկ չգիտեմ, թե դու երբ ու որտեղ ես ծնվել… Ուզում եմ ամեն ինչ իմանալ քո մասին, ամեն ինչ, բայց դու էլ չգիտես…
Քեզ հեշտ է սիրել: Ցանկացած մարդ, նայելով քո աչքերին, կտեսնի դրանց մեջ անսահման բարություն: Բայց սեր միմիայն ես եմ տեսնում: Ու ես էլ քեզ շատ եմ սիրում…
Դու հրաշալի հոգեբան ես. երբ ես նեղված եմ լինում այս աշխարհից, շտապում եմ քո գիրկը` մոռանալու անարդարություն, վեճ, կռիվ…
Չգիտեմ` ինչու եմ քեզ Ջանս ասում, իմ սիրելի կատու: Ես նույնիսկ չգիտեմ` հա՞յ ես, թե՞ օտարազգի…
Բայց մեկ է` սիրում եմ քեզ, պաշտում…Ջանս, իմ փոքրիկ կատվիկ, Ջանս…
I don’t know…
I don’t know who you are you. I don’t know who I am. But, anyway, I love you.
You don’t even know about my existence. Maybe you haven’t seen me at all. You just sometimes pass through the way I sometimes go home and I become very happy when I see you.
Stranger, who are you? Why do you have so beautiful and deep eyes? When you smile, why do I want to ask your name?
I don’t understand, stranger…
Eyes…
Eyes full of fire…
Eyes full of love…
I love your eyes. I love the way you look at me. I love the way you smile by your eyes. The world changes for me and I realize that it gives me aim to live and to fight in this cruel world. Your etes are full of love towards life. You love living in this world. And your existence gives me wish to live.
Sometimes I see fire in your eyes. This means you are angry or something unexpected has happened to you. I can’t guess what is the matter with you, with your eyes?
Brown eyes…
I love them. Because I know one thing: I LOVE YOU…
Մեկնարկեց Բրիտանական ֆիլմերի փառատոնը…
Այսօր Մոսկվա կինոթատրոնում մեկնարկեց Բրիտանական ֆիլմերի 10-րդ հոբելյանական փառատոնը: Այս այն նվիրված է 2012 թվականի Օլիմպիական խաղերին, Չարլզ Դիքենսի 200-ամյակին և մարդու իրավունքների ընդունմանը: Փառատոնը մեկնարկեց <<Հրակառքեր>> ֆիլմով: Հիշեցնենք, որ փառատոնի այս տարվա հյուրն է «Մեծագույն սեր» ֆիլմի ռեժիսոր Մայքլ Ուայթը: Նա իր ֆիլմը կներկայացնի մարտի 11-ին և վարպետության դասընթաց կանցկացնի Երևանի Թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում: Հավելենք, որ փառատոնի ցուցադրությունների մուտքն ազատ է: Փառատոնը կտևի մինչև մարտի 19-ը: Այն անցկացվել է նաև մարզերում: 
My heart is broken……
It was a small and weak heart. Why did you break it?
When I see you the world changes for me. Everything becomes bright and colourful inside my heart when I see you. It will always be like this.
…I saw her some days ago. I know you love her. I guessed it when you looked at her. How did she make you love her?
I don’t know why I love you. It’s so strange to describe my feelings by writing. I don’t know what I must do. I don’t understand why me, why my heart.
How did you make me love you? Why have you done it?
Tell me, why did you break my heart? And maybe I will understand you. 
My heart is broken….
Մեկ, երկու, երեք…
Մեկ, երկու, երեք…
Լսում եմ քո քայլերը և շեշտակի շրջվում: Այդ պահին հանկարծ հանդիում եմ քո աչքերին և կորչում եմ դրանց անեզրության մեջ:
…Ինչ հասարակ աչքեր էին քո աչքերը: Եվ դրանց մեջ ոչինչ չկար` ոչ մի անեզրություն, ոչ մի պոետիզմ: Իսկ ես առաջ մտածում էի, որ դրանք չափազանց յուրահատուկ են ու գեղեցիկ:
Տարօրինակ է, չէ, թե ինչպես ենք մենք գերագնահատում մեր սիրելիներին: Եվ այդքան կույր ենք, որ ցանկացած փայլող երևույթ ոսկու տեղ ենք ընդունում : Այդպես էլ մեր սիրելին թվում է մեզ աշխարհի մի եզակի հրաշալիք: Գիտակցելը շատ դժվար է, իսկ երբ հասկանում ես…
…Մեկ, երկու, երեք…
Հանկարծ շրջվում եմ ու ափսոսանքով հասկանում, որ քայլողը դու չէիր, այլ մեկուրիշը…Ու նրա աչքերը բացարձակ նման չեն քո աչքերին…
Ուզում եմ ծով գնալ
Ձմեռ է, դրսում` ցուրտ… Ոտքդ դնում ես սառույցին և հանկարծ` ընկնում:
Իսկ սրտում ամառ ու ծով գնալու մեծ ցանկություն: Հոգնել եմ ամեն ինչից` կարդալուց, գրելուց, սերտելուց…
Կարոտել եմ հանգիստը…Ուզում եմ ոչինչ չանել` միայն հանգստանալ: Բայց ավաղ այդ ամենը լոկ երազանք է…Այնքան բան կա դեռ անելու: Այնքան օր` մինչև ամառ:
Տարիներ կանցնեն…
Տարիներ կանցնեն, մինչ ես դադարեմ քեզ սիրել…Երկար ու ձիգ տարիներ` լի լուռ ցավերով և տառապանքով: Տարիներ կանցնեն մինչև ես գիտակցեմ, որ դու այն չես, ում պետք է սիրել:
Երբեմն շատ դժվար է գիտակցել, որ սիրտդ սխալ մարդու է ընտրել սիրելու համար: Հաճախ մենք ինքներս մեզ հարց ենք տալիս` ինչ՞ը մեզ ստիպեց սիրել այս կամ այն անձնավորությանը: Եվ պատասխանը մեկի համար մնում է անհայտ, իսկ մյուսի համար` հասկանալի: Մեկը գուցե սիրահարվել է նրա կատարած ինչ-որ լավ արարքի, մյուսին գերել է նրա արտաքինը, ասենք` աչքերը, ժպիտը, նույնիսկ ձեռքերը…
Ընտրությունը բազմազան է, ճաշակին ընկեր չկա:
Բայց մի բացառություն էլ կա` ես: Ես քո ուղեղն եմ սիրում… Եվ ոչ քեզ…
